Emoties bestaan vaak in lagen. Sommige gevoelens liggen duidelijk aan de oppervlakte en zijn zichtbaar of makkelijk bespreekbaar. Andere emoties zitten dieper: ze zijn kwetsbaar, ingewikkeld of jarenlang weggestopt.

Vanuit een therapeutisch perspectief bewegen mensen tussen controle houden over emoties (bijv. door ze te onderdrukken, te rationaliseren of te vermijden) en loslaten van emoties (door ze toe te laten, te erkennen en er mild naar te kijken).

De metafoor van de ui helpt cliënten om te begrijpen dat emoties zich in verschillende lagen kunnen bevinden:

• Buitenlagen → emoties die zichtbaar en toegankelijk zijn; vaak sociaal geaccepteerd of “veilig” om te tonen.

• Middenlagen → emoties die soms naar boven komen maar vaak weer worden weggeduwd.

• Binnenkern → emoties die de cliënt meestal controleert of verstopt, uit angst, schaamte, loyaliteit of oude patronen.

Het proces van “afpellen” ondersteunt cliënten om:

• inzicht te krijgen in hoe zij emotionele controle organiseren,

• te verkennen welke emoties moeilijk zijn om toe te laten,

• en stap voor stap ruimte te creëren voor mildheid, ontspanning en loslaten.

 
De therapeutische ingang kan verschillen:

• Lichaam / fysiek: spanning, pijn, vermoeidheid als signaal dat er emoties onder liggen.

• Cognitie: terugkerende gedachten, zorgen, overtuigingen die emoties bedekken.

• Gedrag: patronen zoals vermijden, overcompenseren, pleasen, tics.

• Beleving / zingeving: vragen over betekenis, identiteit, innerlijke conflicten.