Binnen het werken met het innerlijke kind spelen lichaamservaringen een belangrijke rol. Emoties en vroegkinderlijke ervaringen worden niet alleen opgeslagen in gedachten en herinneringen, maar ook lichamelijk vastgehouden in spanning, houding, ademhaling en bewegingspatronen. Cliënten die zich als kind hebben aangepast, teruggetrokken of onvoldoende veilig hebben gevoeld, ontwikkelen vaak een beperkte of gecontroleerde manier van bewegen. Vanuit therapeutisch perspectief helpt deze werkvorm om lichamelijke signalen bewust te maken en opgeslagen spanning geleidelijk om te zetten naar meer ruimte, expressie en vitaliteit. Het innerlijke kind krijgt via beweging de mogelijkheid om zichtbaar en voelbaar aanwezig te zijn.