Vanuit therapeutisch perspectief kan bewolkt weer worden gezien als een metafoor voor innerlijke processen van de cliënt waarin helderheid tijdelijk ontbreekt. Het staat symbool voor verwarring, twijfel, emotionele stagnatie of een tussenfase in persoonlijke ontwikkeling. De “zon” als beeld voor inzicht en bewustzijn is wel aanwezig, maar wordt aan het zicht onttrokken. Dit kan gevoelens oproepen van onzekerheid, maar tegelijkertijd wijst deze fase vaak op een proces van verandering en heroriëntatie. Binnen het thema weeromstandigheden helpt deze metafoor om stil te staan bij het verdragen van onduidelijkheid en het vertrouwen op een proces waarin helderheid zich geleidelijk aandient.