Overlevingsgedrag zoals dreigen of zich verdedigen is vaak een automatische reactie op gevaar, stress of trauma. Cliënten zetten dit gedrag in om zichzelf te beschermen, maar het kan leiden tot conflicten, isolatie of versterking van angst- en stresspatronen. Het lichaam reageert met spanning, snelle ademhaling, verhoogde hartslag en alertheid.

Het therapeutisch doel is het vergroten van bewustzijn van deze automatische reacties, het leren herkennen van triggers en het oefenen van alternatieve copingstrategieën. Cliënten kunnen leren om dreig- of verdedigingsgedrag veilig te uiten en te reguleren, zodat zelfbescherming effectief blijft zonder destructief of problematisch te worden.