Binnen gedragstherapie wordt gedrag begrepen als functioneel en aangeleerd binnen een bepaalde context. Eigenschappen zoals rustig zijn, geduldig, loyaal en standvastig worden vaak als positief gezien. Wanneer deze kwaliteiten echter doorschieten, kunnen ze leiden tot vermijding, passiviteit, conflictvermijding of het onvoldoende opkomen voor eigen behoeften.

Cliënten kunnen bijvoorbeeld blijven hangen in afwachten, zich aanpassen om de rust te bewaren of spanning vermijden door zichzelf op de Achtergrond te houden. Dit gedrag kan oorspronkelijk helpend zijn geweest, bijvoorbeeld om veiligheid of voorspelbaarheid te behouden, maar belemmert op termijn groei en zelfexpressie.

Het therapeutisch doel is om de cliënt inzicht te geven in wanneer dit gedrag helpend is en wanneer het beperkend wordt. De nadruk ligt op het ontwikkelen van gedragsflexibiliteit, waarbij de cliënt leert schakelen tussen rust en actie, tussen afwachten en initiatief nemen. Zelfregie en het durven verdragen van lichte spanning spelen hierbij een belangrijke rol.