De lat te hoog leggen is het stellen van moeilijk haalbare doelen. Veel mensen willen het maximale uit zichzelf halen, waardoor het kan zijn dat ze de lat te hoog leggen. Zij kunnen verwachtingen hebben die niet reëel zijn, iets willen wat eigenlijk niet bij hen past, zichzelf met anderen vergelijken of niet willen onderdoen, streng zijn voor zichzelf of over eigen grenzen gaan. Wanneer de cliënt de lat te hoog legt, is de kans groot dat een verwachting uiteindelijk een teleurstelling wordt. 

De lat te hoog leggen kan duiden op een vorm van onzekerheid. Het kan ook zijn dat de omgeving de lat voor de cliënt te hoog legt en de cliënt de omgeving niet wil teleurstellen. Hij gaat dan over zijn eigen grens. 

Voorbeeld: Vraag de cliënt om op zijn tenen te gaan staan, zijn armen omhoog te houden en naar het plafond te reiken. Verzoek de cliënt om deze pose tien tot vijftien minuten vol te houden. Laat de cliënt ervaren wat er gebeurt. Leg de koppeling tussen de fysieke gewaarwording van het moeten opgeven, het stellen en respecteren van de eigen grenzen en het te hoog leggen van de lat. 

Wanneer de cliënt zich bewust is van zijn handelen, kan men samen kijken hoe hij de lat lager kan leggen. Wat heeft hij nodig om dit te doen? 

Cliënten geven het liefst binnen een dag hun doel vorm om 'morgen' door te kunnen met hun leven. De kunst is om te beseffen dat men een proces niet kan overhaasten.

Voorbeeld: Als men wil surfen, gaan er veel stappen aan vooraf voordat het zover is. Op welke dag, tijd en seizoen wil je surfen? Waar vind je een surfschool met instructeur en welke materialen moet je aanschaffen? Voordat je überhaupt blijft staan op de surfplank en één golf gesurft hebt, heb je al veel stappen moeten nemen. Dat gaat gepaard met vallen en opstaan. Al deze beginstappen zijn in eerste instantie niet zichtbaar voor jezelf en je omgeving, ze zijn wel nodig. Zo ook in elk rouwproces of andere processen die men in het leven tegenkomt. Je kunt de stappen in zo’n proces niet forceren.