Biologische en lichamelijke gedragingen zoals drinken, eten, krabben, zichzelf warm aankleden of het zoeken van intimiteit zijn fundamentele uitingen van lichamelijke behoeften en zelfzorg. Bij sommige cliënten kunnen deze basisbehoeften verstoord zijn door trauma, stress of verstoord zelfbewustzijn. Cliënten kunnen moeite hebben met het herkennen van signalen van honger, dorst, vermoeidheid of comfort, of ervaren schaamte bij lichamelijke nabijheid.

Het therapeutisch doel is het vergroten van lichaamsbewustzijn, het herkennen en respecteren van eigen behoeften en grenzen, en het versterken van zelfzorgvaardigheden. Dit helpt de cliënt om lichaam en geest in balans te brengen en bevordert veerkracht, zelfregulatie en eigenwaarde.