Binnen het thema hechting, loyaliteit en relationele verstrikking richt deze werkvorm zich op het zichtbaar maken van onbewuste verbindingen met belangrijke anderen. Vanuit therapeutisch perspectief staat centraal hoe cliënten beïnvloed worden door (vaak vroeg ontstane) relationele patronen waarin zorg, verantwoordelijkheid, schuld of emotionele afhankelijkheid een grote rol spelen.

Cliënten met hechtingsproblematiek kunnen zich langdurig verantwoordelijk voelen voor het welzijn van anderen, of ervaren juist een sterke innerlijke druk om verbinding te behouden, zelfs wanneer deze niet veilig of voedend is. Dit kan zich uiten in parentificatie, pleasen, emotionele overbelasting of moeite met grenzen stellen. Soms is er ook sprake van innerlijke afstand of verbroken contact dat emotioneel toch nog voelbaar blijft.

Door deze onzichtbare verbindingen fysiek vorm te geven met touw, lint of wol, worden relationele dynamieken concreet, zichtbaar en voelbaar. Hierdoor ontstaat meer bewustzijn van spanning, nabijheid, controle en emotionele belasting binnen relaties.