Vanuit het therapeutisch perspectief staat de beleving en het tempo van de cliënt centraal. Binnen het duale procesmodel van Stroebe wordt rouw begrepen als een dynamisch en natuurlijk heen-en-weer bewegen tussen verliesgerichte aandacht en herstelgerichte aandacht. Deze oscillatie is essentieel: de cliënt mag zich verbinden met het verlies (herinneren, voelen, betekenis geven) en daarnaast ook met het leven in het hier-en-nu (nieuwe rollen, toekomst, dagelijkse taken). De metafoor van de rouwschommel maakt deze beweging visueel en ervaarbaar.