Binnen het thema hechting, zelfbeeld en internaliserende overtuigingen richt deze werkvorm zich op de manier waarop cliënten zichzelf zien en ervaren. Vanuit therapeutisch perspectief staat centraal hoe vroege relationele ervaringen met verzorgers en belangrijke anderen het interne zelfbeeld hebben gevormd.

Cliënten met hechtingsproblematiek ontwikkelen vaak diepgewortelde overtuigingen over zichzelf die voortkomen uit herhaalde boodschappen in de kindertijd, zoals afwijzing, kritiek, emotionele verwaarlozing of onvoorspelbare beschikbaarheid van hechtingsfiguren. Deze overtuigingen worden vaak geïnternaliseerd en functioneren als een innerlijke stem die het zelfbeeld beïnvloedt. Dit kan leiden tot gevoelens van tekortschieten, schaamte, oververantwoordelijkheid of het idee niet goed genoeg te zijn.

De spiegel wordt in deze werkvorm gebruikt als symbolisch hulpmiddel om bewust contact te maken met het zelfbeeld en de innerlijke dialoog. Door negatieve en helpende boodschappen naast elkaar te plaatsen ontstaat ruimte voor herinterpretatie, herstructurering van overtuigingen en ontwikkeling van een meer compassievolle innerlijke houding.