Cliënten die misbruik of mishandeling hebben meegemaakt, ervaren vaak ontregeling in hun emotionele systeem. Emoties zoals angst, woede, verdriet of schaamte kunnen intens en overweldigend aanwezig zijn, of juist afgevlakt en moeilijk toegankelijk. Dit hangt samen met veranderingen in het stresssysteem: het zenuwstelsel kan snel schakelen naar overactivatie (hyperarousal, zoals paniek of woede) of onderactivatie (hypoarousal, zoals verdoving of leegte).

Vaak is er weinig ruimte geweest om emoties veilig te voelen of te uiten, waardoor cliënten deze hebben moeten onderdrukken, vermijden of juist ongecontroleerd ervaren. Vanuit traumatherapeutisch perspectief is het daarom essentieel om:

• Emoties te leren herkennen en benoemen

• De intensiteit van emoties te leren reguleren

• Emoties stap voor stap te leren verdragen (affecttolerantie)

• Veilige vormen van expressie te ontwikkelen

Hierbij wordt gewerkt binnen de zogenaamde window of tolerance: de zone waarin emoties voelbaar zijn zonder dat de cliënt overspoeld of afgesloten raakt.

Het doel is dat de cliënt kan ervaren: “Mijn emoties mogen er zijn, en ik kan ermee omgaan.”