Bij misbruik en mishandeling binnen gezins- of afhankelijkheidsrelaties ontstaat vaak een diep innerlijk conflict. Cliënten kunnen tegelijkertijd gevoelens van liefde, loyaliteit en verbondenheid ervaren naar de dader, én gevoelens van angst, pijn en boosheid. Deze ogenschijnlijk tegenstrijdige emoties zijn een logisch gevolg van de afhankelijkheidsrelatie waarin het misbruik plaatsvond.

Deze vorm van loyaliteitsconflict kan leiden tot:

• ·Innerlijke verdeeldheid en verwarring

• ·Schuldgevoelens bij het erkennen van pijn of boosheid

• ·Bescherming of idealisering van de dader

• ·Moeite met het innemen van een eigen positie

Vanuit traumatherapeutisch perspectief is het essentieel om deze ambivalentie niet te forceren of te “oplossen”, maar juist te erkennen en ruimte te geven. Het doel is dat cliënten beide kanten kunnen ervaren zonder zichzelf te veroordelen, en stap voor stap meer autonomie ontwikkelen in hoe zij zich tot deze relaties verhouden.

Therapie richt zich op:

• ·Het normaliseren van tegenstrijdige gevoelens

• ·Het zichtbaar maken van loyaliteitsdynamieken

• ·Het ontwikkelen van een eigen, autonome positie

• ·Het verminderen van destructieve loyaliteit ten gunste van zelfzorg

Het doel is dat de cliënt kan ervaren: “Ik mag voelen wat ik voel, ook als het tegenstrijdig is. En ik mag kiezen wat goed is voor mij.”