Mensen die misbruik of mishandeling hebben meegemaakt, herkennen vaak momenten waarop ze “Stop!” hadden willen roepen, maar dat niet konden. In situaties van bedreiging of overweldigende stress kan het lichaam reageren door:

• bevriezen

• verstijven

• niet meer kunnen spreken

• niet meer kunnen bewegen

• moeite met waarnemen

Deze reactie staat bekend als tonic immobility – een automatische, neurobiologische beschermingsreactie. Het ontbreken van een stem op zulke momenten betekent niet dat iemand instemde met wat er gebeurde, maar dat het lichaam in een overlevingsmodus ging.

In therapie kan het creëren van een STOP-symbool helpen om:

• opnieuw verbinding te maken met de eigen grenzen

• de eigen stem terug te vinden

• de ervaring van keuze en autonomie te versterken

• situaties te verhelderen waarin “stop” nodig was, maar onmogelijk voelde

• oefenruimte te bieden voor het aangeven van grenzen in het hier-en-nu

Het werkstuk fungeert als een symbolisch en tastbaar middel waarmee de cliënt kan uitdrukken wat op dat moment niet gezegd kon worden, én als een ingang voor reflectie en gesprek over wat wenselijk, veilig en grensoverschrijdend is.