Eenzaamheid is een subjectieve ervaring van afzondering, gemis aan sociale verbinding of het gevoel er niet bij te horen. Cliënten die dit ervaren, hebben vaak moeite om hun gevoelens onder woorden te brengen of zichtbaar te maken. Vanuit een therapeutisch perspectief is het belangrijk om de beleving van de cliënt centraal te stellen.

Het verbeelden van eenzaamheid biedt een veilige manier om deze gevoelens te onderzoeken, uiten en verwerken, zonder direct sociaal contact te hoeven aangaan. Door middel van creatieve en ervaringsgerichte werkvormen kan de cliënt:

• Zijn of haar gevoelens concreet maken.

• Reflecteren op oorzaken en gevolgen van eenzaamheid.

• Mogelijkheden ontdekken om verbinding te ervaren of te herstellen.