Binnen het werken met vluchtelingen in een therapeutische context staat het bieden van veiligheid, controle en zintuiglijke ervaringsmogelijkheden centraal. Veel cliënten hebben ingrijpende ervaringen meegemaakt die moeilijk verbaal te uiten zijn, mede door een taalbarrière en door de aard van trauma, waarbij herinneringen vaak fragmentarisch, lichamelijk en emotioneel opgeslagen zijn. Vanuit een cliëntgericht en trauma-sensitief perspectief ligt de nadruk op het herstellen van regulatie, het vergroten van het gevoel van veiligheid en het ondersteunen van expressie zonder dat taal een belemmering vormt. Creatieve en ervaringsgerichte werkvormen bieden hiervoor een toegankelijke ingang, waarbij de cliënt op eigen tempo en binnen eigen grenzen kan verkennen en uiten.