Vanuit het therapeutisch perspectief staat de ervaring en het tempo van de cliënt centraal. Binnen het duale procesmodel van Stroebe wordt rouw gezien als een dynamisch proces waarin de cliënt heen en weer beweegt tussen verliesgerichte aandacht (emoties, herinneringen, betekenisgeving) en herstelgerichte aandacht (dagelijkse activiteiten, nieuwe rollen, toekomstoriëntatie). Deze afwisseling is geen teken van vermijding, maar een gezonde manier om draagkracht te behouden. Het herinneringsmoment en het ademmoment ondersteunen het ervaren van deze balans.