Het herinneringsmuseum biedt cliënten een gestructureerde manier om persoonlijke herinneringen te ordenen en te waarderen. Door herinneringen te selecteren en vorm te geven als tentoonstellingsstukken, ontstaat zowel afstand als reflectie. De cliënt staat centraal in de keuze welke herinneringen worden opgenomen en hoe deze gepresenteerd worden. Deze werkvorm ondersteunt het narratieve proces, waarbij het eigen levensverhaal wordt geconstrueerd en betekenis krijgt. Het werken met titels, beschrijvingen en symbolen bevordert zelfreflectie, zelfwaardering en het zicht op ontwikkeling en identiteit. Het museum functioneert als een tastbare representatie van het innerlijk leven, waarbij zowel positieve als moeilijke herinneringen een plek krijgen.