Veel cliënten met angst ervaren een gevoel van overgeleverd zijn aan gedachten, emoties en automatische patronen. Angst vernauwt het perspectief en wekt de indruk dat er geen keuze is. In de eerdere stappen heeft de cliënt geleerd om angst toe te laten, te doorvoelen en er niet langer mee samen te vallen. Dat vormt de noodzakelijke basis om te kunnen kiezen zonder vermijding.

Kiezen betekent hier niet dat angst verdwijnt, maar dat de cliënt niet langer automatisch meegaat in angstgedachten of oude overtuigingen. Veel angstpatronen zijn gebaseerd op herhaling: herinneringen uit het verleden of projecties naar de toekomst. Wanneer deze patronen onbewust blijven, produceren ze steeds opnieuw dezelfde gevoelens en ervaringen.

Vanuit therapeutisch perspectief is kiezen een act van mild leiderschap:

• de cliënt erkent wat er is

• ziet het patroon

• en kiest vervolgens bewust voor wat lichter, ruimer of helpender voelt

Dit versterkt het gevoel van zelfregie, veerkracht en vertrouwen. De keuze hoeft niet groots te zijn; juist kleine, bewuste keuzes hebben een regulerende en bekrachtigende werking.