Binnen het thema hechting, identiteit en emotionele bescherming richt deze werkvorm zich op het onderzoeken van de rollen en overlevingsstrategieën die cliënten hebben ontwikkeld om zich staande te houden in relaties. Vanuit therapeutisch perspectief staat centraal hoe cliënten zich aanpassen aan de verwachtingen van anderen en welke gevoelens daarbij verborgen blijven.

Cliënten met hechtingsproblematiek leren vaak al vroeg dat bepaalde emoties of behoeften niet veilig zijn om te tonen. Om afwijzing, onveiligheid of verlies te voorkomen kunnen beschermende rollen ontstaan, zoals sterk zijn, zorgen voor anderen, perfectionisme, controle houden of juist afstand bewaren. Hoewel deze strategieën oorspronkelijk helpend waren, kunnen zij op latere leeftijd leiden tot gevoelens van leegte, vervreemding, eenzaamheid of moeite met authentiek contact.

Door te werken met maskers wordt zichtbaar welke delen van het zelf aan de buitenwereld worden getoond en welke gevoelens verborgen blijven. De werkvorm ondersteunt bewustwording van hechtingsdynamieken, emotionele bescherming en de behoefte aan veiligheid en erkenning.