Vanuit het therapeutisch perspectief staat de ervaring, het tempo en de draagkracht van de cliënt centraal. Binnen het duale procesmodel van Stroebe wordt rouw gezien als een dynamische afwisseling tussen verliesgerichte aandacht en herstelgerichte aandacht. Het ritueel van pauze en beweging maakt deze oscillatie ervaarbaar: eerst bewust stilstaan bij herinneringen en emoties, daarna ruimte maken voor beweging en herstel. Rust en activiteit zijn hierbij beide noodzakelijk en complementair.