Binnen het thema hechting, basisveiligheid en emotieregulatie richt deze werkvorm zich op het ervaren en internaliseren van veiligheid en geborgenheid. Vanuit therapeutisch perspectief staat de ontwikkeling van een “veilige basis” centraal, iets wat bij onveilige of inconsistente hechting in de vroege levensfase onvoldoende of wisselend aanwezig kan zijn geweest.

Cliënten met hechtingsproblematiek hebben vaak een verhoogde staat van alertheid, moeite met ontspannen in contact of een diepgeworteld gevoel van onveiligheid in zichzelf of in relaties. Het zenuwstelsel kan hierdoor geneigd zijn om continu te scannen op gevaar, afwijzing of verlies van verbinding. Dit beïnvloedt zowel emoties, gedrag als lichaamsbeleving.

Het Veilige Nest biedt een ervaringsgerichte en zintuiglijke ingang om veiligheid niet alleen cognitief te begrijpen, maar ook lichamelijk te ervaren. Door een fysieke plek van geborgenheid te creëren wordt gewerkt aan het opbouwen van een interne representatie van veiligheid, rust en steun.