Binnen het therapeutisch werken met het innerlijke kind speelt beeldende expressie een belangrijke rol in het toegankelijk maken van vroeg opgeslagen ervaringen. Veel herinneringen uit de kindertijd zijn primair sensorisch en emotioneel van aard en laten zich daardoor vaak beter uitdrukken in beeld dan in taal. Het maken van een tekening of zelfportret biedt de cliënt de mogelijkheid om gevoelens, behoeften en innerlijke beelden op een directe en niet-cognitieve manier te externaliseren. Hierdoor ontstaat ruimte voor herkenning, erkenning en het ontwikkelen van een meer compassievolle verhouding tot kwetsbare innerlijke delen.