Verdriet is niet altijd zichtbaar voor anderen. Soms blijft het innerlijk, onzichtbaar, en kan het voelen alsof niemand het merkt of begrijpt. Onzichtbaar verdriet kan ook dubbel zo zwaar aanvoelen: de cliënt ervaart pijn, maar krijgt weinig of geen erkenning van de omgeving.

Deze opdracht helpt de cliënt om dit innerlijke, vaak verborgen verdriet te externaliseren, waardoor het zichtbaar, bespreekbaar en hanteerbaar wordt. Het proces ondersteunt:

• het erkennen van gevoelens die moeilijk te uiten zijn;

• het ervaren van controle en regie over de uiting van verdriet;

• het normaliseren van verborgen emoties;

• verbinding te maken met anderen of met zichzelf, op een veilige manier.

De cliënt staat centraal: de vorm, intensiteit en het tempo van het werk worden volledig door hem/haar bepaald. De therapeut observeert, ondersteunt en creëert een veilige ruimte.