Ruimte afbakenen verwijst in therapie naar het zichtbaar maken van de persoonlijke, relationele en fysieke grenzen die een cliënt ervaart of nodig heeft. Grenzen bepalen:

• hoeveel ruimte iemand inneemt,

• hoeveel afstand of nabijheid prettig voelt,

• wanneer iets teveel of juist te weinig is,

• welke situaties veiligheid of spanning oproepen,

• hoe men zichzelf beschermt in contact.

Het afbakenen van ruimte maakt iets onzichtbaars (innerlijke grenzen) concreet, voelbaar en bespreekbaar. Door grenzen letterlijk in de ruimte te markeren, krijgt de cliënt de kans om te ervaren wat afstand, nabijheid, overschrijding of bescherming met hem/haar doet.

De werkvorm ondersteunt het ontwikkelen van zelfbewustzijn, autonomie, regie, assertiviteit, en lichamelijke veiligheid. Daarmee is deze werkvorm die cliënten laat voelen, zien en ervaren waar hun grenzen liggen en hoe zij deze kunnen bewaken of aanpassen.
Door grenzen zichtbaar te maken in de fysieke ruimte ontstaat:

• meer bewustzijn,

• meer regie,

• meer veiligheid,

• en meer mogelijkheden voor herstel of groei.