De spiegel is een krachtig therapeutisch symbool voor zelfwaarneming, reflectie, identiteit en bewustwording van innerlijke processen. In contact met een spiegel wordt de cliënt uitgenodigd om stil te staan bij wat zichtbaar is aan de buitenkant, en wat dat kan zeggen over de binnenwereld.

Binnen therapie kan de spiegel verwijzen naar:

• ·hoe iemand zichzelf ziet en beoordeelt

• ·zelfbeeld en identiteit

• ·innerlijke kritiek of juist mildheid

• ·het verschil tussen “hoe ik ben” en “hoe ik mezelf ervaar”

• ·bewustwording van patronen in contact met anderen

Voor de cliënt kan de spiegel helpen om vragen te onderzoeken zoals:
Hoe kijk ik naar mezelf? Wat zie ik wel en wat niet? Wat vermijd ik om te zien?

Het thema sluit goed aan bij ervaringsgerichte therapie waarin zelfreflectie via ervaring in plaats van alleen denken centraal staat.