In therapie is het thema controle en loslaten een belangrijk onderdeel van persoonlijke ontwikkeling. Mensen — en kinderen in het bijzonder — ontwikkelen manieren om met spanning, verwachtingen en interne of externe druk om te gaan. Deze manieren van reageren worden vaak aangeduid als afweer- of beschermingsmechanismen. Zij helpen om overzicht te houden, emoties te reguleren en situaties voorspelbaar te maken.

Sommige cliënten proberen de “touwtjes in handen” te houden door situaties te sturen, zich sterk te houden, zich terug te trekken of extra hun best te doen. Andere cliënten laten juist veel los of vermijden spanning. Geen van deze strategieën is goed of fout; ze zijn ontstaan als pogingen om balans te vinden tussen wat iemand voelt, denkt en nodig heeft.

Deze opdracht helpt clienten om:

• Inzicht te krijgen in hun eigen manier van controle nemen of loslaten,

• Te herkennen welke kwaliteiten zij inzetten in uitdagende situaties,

• Te ontdekken waar flexibiliteit mogelijk is,

• En om positieve eigenschappen bewust te versterken.

Door zichtbaar te maken hoe “touwtjes” eruitzien — lang, kort, stevig, dun, kleurrijk — ontstaat er een concrete metafoor voor hun innerlijke wereld.