Bij cliënten met niet-aangeboren hersenletsel (nah) kunnen emoties minder goed herkend, verwoord of gereguleerd worden. Verdriet, frustratie of verlieservaringen kunnen zich opstapelen of juist moeilijk toegankelijk zijn. Het vormgeven van tranen biedt een concrete en visuele manier om emoties te externaliseren. Vanuit therapeutisch perspectief helpt deze werkvorm om gevoelens te herkennen, te structureren en op een veilige manier te uiten. Door het tastbaar maken van emoties ontstaat er ruimte voor verwerking, erkenning en integratie.