Verdriet kan voelen als een waterstroom: soms klein en zacht, soms overweldigend. Het beeld van tranen die naar de zee stromen helpt cliënten om verdriet te externaliseren, los te laten en te plaatsen binnen een grotere context. De zee symboliseert een veilige, natuurlijke plek waar emoties kunnen worden ontvangen en verwerkt.

Deze opdracht ondersteunt cliënten bij:

• het uiten en reguleren van verdriet, zonder oordeel;

• het visualiseren van loslaten, doordat tranen naar een groter geheel stromen;

• het ervaren van veiligheid en erkenning, doordat verdriet een plek krijgt;

• bewustwording van emotionele processen: het kan komen, bewegen en wegtrekken.

De cliënt bepaalt zelf de intensiteit, het tempo en de vorm van de expressie. De therapeut volgt en creëert een veilige, ondersteunende omgeving.