Verdriet is vaak grillig en komt in golven. Soms is het duidelijk aanwezig, soms op de achtergrond. Voor veel cliënten – en zeker voor kinderen en jongeren – is het lastig om verdriet onder woorden te brengen of te laten zien aan anderen. Het tranenpotje helpt om gevoelens zichtbaar, concreet en hanteerbaar te maken, zonder dat er steeds woorden nodig zijn.

Het potje fungeert als een symbolische container voor verdriet, herinneringen en emoties. Door iets tastbaars toe te voegen op het moment dat het gevoel er is, wordt het innerlijke proces naar buiten gebracht (externaliseren). Dit kan rust geven, overzicht creëren en helpen om emoties te erkennen in plaats van weg te drukken.

Binnen een gezin of systeem kan het tranenpotje ook een verbindende functie hebben. Wanneer meerdere gezinsleden een potje gebruiken, wordt zichtbaar dat verdriet gedeeld wordt en dat ook volwassenen rouwen. Dit draagt bij aan normalisatie: verdriet mag er zijn en hoort bij verlies.

De cliënt bepaalt zelf:

• wanneer hij/zij iets in het potje doet;

• wat erin gaat;

• of en met wie het potje wordt gedeeld.