Binnen het therapeutisch proces wordt onthechten gezien als een verdieping van loslaten.

Waar loslaten vaak gaat over het minder krampachtig vasthouden van gedachten, verwachtingen of emoties, verwijst onthechten naar het loslaten van de behoefte aan controle over uitkomsten, bevestiging of vaste ideeën over hoe iets “hoort te zijn”.

Onthechten betekent niet dat iets of iemand onbelangrijk wordt. Het gaat eerder om innerlijke vrijheid: kunnen meebewegen met verandering zonder jezelf te verliezen, mild kunnen kijken naar jezelf en situaties, en een flexibelere houding ontwikkelen tegenover wat het leven aanbiedt.

Uitdagingen — klein of groot — vormen daarbij natuurlijke oefenmomenten. In elke uitdaging zit een spanning tussen controle vasthouden en loslaten:

• Kies ik ervoor om in oude patronen te blijven?

• Of durf ik ruimte te maken voor een nieuwe manier van reageren?

• Hoeveel controle heb ik echt nodig?

• Wat vraagt deze situatie van mij?

Door met cliënten te onderzoeken hoe zij omgaan met uitdagingen, ontstaat inzicht in hun mechanismen van vasthouden, vermijden, aanpassen of doorzetten. Wanneer cliënten dit creatief verbeelden, wordt duidelijker welke innerlijke beweging mogelijk is en waar winst te behalen valt aan flexibiliteit en zelfvertrouwen.