Angst is een emotie en emoties willen gevoeld, doorleefd en bewogen worden. Vanuit therapeutisch perspectief wordt angst gezien als een vorm van energie die zich in het lichaam manifesteert. Wanneer deze energie wordt onderdrukt, genegeerd of voortdurend cognitief wordt benaderd (“het moet weg”, “ik moet het oplossen”), kan zij zich vastzetten in het lichaam. Dit uit zich vaak in spanning, onrust, vermoeidheid, slaapproblemen of lichamelijke klachten.

Veel cliënten hebben geleerd hun gevoelens te reguleren door afstand te nemen van hun lichaam. Vooral bij angst bestaat de vrees om overspoeld te raken: “Als ik het echt voel, raak ik de controle kwijt.” Deze werkvorm nodigt uit om gevoelens gedoseerd en met aandacht toe te laten, binnen een veilige therapeutische setting.

De cliënt staat centraal als degene die het tempo bepaalt. Het doel is niet om angst te versterken of eindeloos te herbeleven, maar om de emotie kortdurend, zonder oordeel en zonder fixen, ruimte te geven. Hierdoor ontstaat vaak een natuurlijke ontlading en vermindering van spanning, gevolgd door meer helderheid en zelfregulatie.