Bij cliënten met niet-aangeboren hersenletsel (nah) kunnen prikkelverwerking, lichaamsbewustzijn en emotieregulatie verstoord zijn. Werken met sensopathisch materiaal – zoals zand, water, gel, klei of schuim – biedt een directe, zintuiglijke ingang die minder afhankelijk is van cognitieve functies of taal. Vanuit therapeutisch perspectief helpt deze werkvorm om prikkels te ordenen, spanning te reguleren en opnieuw contact te maken met het lichaam. Het tactiele en ervaringsgerichte karakter ondersteunt ontspanning, aandacht en het hervinden van controle over de eigen beleving.