Het zorgendoosje is een externalisatietechniek die cliënten helpt om hun zorgen letterlijk een plek te geven — buiten hun hoofd. Door de zorg op te schrijven en fysiek in een doosje te stoppen, wordt de gedachte losgekoppeld van de situatie, waardoor er afstand, overzicht en rust ontstaat.

De methode vindt men ook terug in andere therapeutische richtingen:
In de cognitieve gedragstherapie (CGT) helpt het om gedachten op te schrijven om piekergedachten te ordenen en te begrenzen.
Vanuit de narratieve therapie plaatst de cliënt de zorgen buiten zichzelf waardoor de relatie met het probleem verandert (“ik heb een zorg” in plaats van “ik ben mijn zorg”).
Bij mindfulness en acceptance-based therapie erkent de cliënt dat zorgen bestaan, zonder ze te hoeven controleren of onderdrukken.
Binnen de vorm van rituelen en symbolische achtergrond gaat het om de handeling van opschrijven, opbergen en afsluiten wat fungeert als ritueel van loslaten, wat een gevoel van afsluiting en controle kan geven.

Het zorgendoosje werkt vooral goed bij cliënten die zich overbelast voelen door piekeren, bij angst- of stressklachten, of bij slaapproblemen (wanneer piekeren vooral ’s avonds opkomt).